Tom en Lieze zijn gek op elkaar. Dat is niet het probleem, zo leggen ze me uit als ze voor de eerste keer voor relatietherapie komen. Ze beseffen inmiddels dat ze beide hardnekkige patronen hebben die maken dat ze elkaar regelmatig ‘kwijtraken’. Waarom is relateren soms toch zo lastig, is hun gezamenlijke vraag.
Ze hebben inmiddels 2 jaar een relatie. Tijdens de week wonen ze apart. In het weekend zijn ze bijna altijd samen, meestal in het mooie appartement van Lieze in het centrum van Gent. Het weekend begint vaak al op donderdagavond en op maandagochtend vroeg scheiden de wegen elkaar.
Tom houdt zielsveel van Lieze en zou het liefst permanent willen samenwonen, zodat ze nog veel vaker samen zijn. Lieze geeft aan daar nog niet klaar voor te zijn. De liefde van Tom is haar soms te veel. Alsof hij haar smoort met zijn adoratie voor haar. Het komt dan allemaal te dichtbij en Lieze heeft de neiging om zich op dat moment af te sluiten. Bij Tom gaan vervolgens alle alarmen af: ze vindt me niet meer leuk; dit is het begin van het einde! En dat maakt dat Lieze zich schuldig voelt en probeert hem gerust te stellen. Het is een dans waar ze beiden niet gelukkig mee zijn, erg moe van worden. Ze willen dit patroon doorbreken. “Hoe kunnen we vrijheid, autonome en liefdevolle verbinding in balans brengen”, is hun vraag.